Antonina Gugała / Fotograf Warszawski

Fotograf Warszawski to projekt dokumentalny ukazujący różne aspekty działalności stołecznych zakładów fotograficznych. Antonina Gugała bada ślady obecności fotografów-rzemieślników w przestrzeni miasta. Zebrany materiał służy za punkt wyjścia dla rozpoznania funkcji społecznych pełnionych przez fotografów-rzemieślników oraz analizy języka jakim posługują się oni w komunikacji z otoczeniem.

Marian Musiał, Element krajobrazu

Marian Musiał (1916-2001) przez ponad 50 lat prowadził zakład fotograficzny w Suchedniowie, niewielkim mieście w województwie świętokrzyskim. Przez ten czas uwiecznił kilka pokoleń mieszkańców, poczynając od licznych portretów dzieci, aż po fotografię dokumentującą pogrzeby. Jego przygoda z fotografią zaczęła się, jak często wówczas, od pasji - sam zbudował swój pierwszy aparat. Fotografował jeszcze przed wojną, ale dopiero później, w 1946 roku otworzył swój zakład fotograficzny “Tęcza”, przechodząc drogę od pasjonata - amatora do zawodowca - profesjonalisty. Fotografowanie stało się sposobem na utrzymanie w trudnej rzeczywistości powojennej.
W niewielkim miasteczku (obecnie ok. 9 tysięcy mieszkańców) Marian Musiał był jedynym fotografem zawodowym. To sprawiło, że poza fotografią portretową w zbiorze zdjęć Musiała można znaleźć praktycznie każdy aspekt lokalnego życia - szkoły, zakłady pracy, opiekę zdrowotną, handel, rozrywkę.

Majówka w FAFie

Uprzejmie informujemy że podczas weekendu majowego fundacja będzie zamknięta jedynie 3 maja. W dniu 1 i 2 maja galeria fundacji czynna w godzinach 11-17. Od 4 maja zapraszamy w normalnych godzinach: 11-19.

fot. Tadeusz Sumiński

Pole widzenia. Grupa Centrala / Wojciech Zamecznik

Zapraszamy na wernisaż wystawy Pole widzenia. Grupa Centrala / Wojciech Zamecznik, 19 kwietnia, godz. 19.00.
Fundacja Archeologia Fotografii w ramach projektu „Żywe archiwa” tym razem do współpracy zaprosiła Grupę Centrala. Należący do niej Małgorzata Kuciewicz i Simone De Iacobis na co dzień tworzą projekty architektoniczne i artystyczne mające swoje korzenie w XX-wiecznej awangardzie. Z perspektywy badaczy, projektantów, autorów rekonstrukcji historycznych wystaw spojrzeli na archiwum projektanta, grafika, plakacisty i fotografa Wojciecha Zamecznika. Na ekspozycji w galerii na Chłodnej 20 pokazują nie tylko, jak współczesne było jego myślenie o budowaniu wystaw w latach 60., ale także jak realizacje Zamecznika rezonują z ich własnymi koncepcjami dotyczącymi sztuki kreowania przestrzeni – publicznej, galeryjnej czy ekspozycyjnej.
Na potrzeby wystawy opracowali architekturę powtarzającą rozwiązania z wystawy „Wiek Oświecenia w Polsce” z 1952 roku, którą Zamecznik zaprojektował wspólnie z Maurycym Stryjeckim. W tak zaaranżowanej przestrzeni Kuciewicz i De Iacobis mówią o podstawowych elementach konstruowania wystaw – o choreograficznym wymiarze przestrzeni, anonsie plastycznym, fotofryzie, etelażu i reliefie przestrzennym. Do zobrazowania tych pojęć wybrali projekty, makiety i szkice z archiwum Zamecznika, m.in. projekty Pawilonu Węgla z 1948 roku czy wystawy z Międzynarodowych Targów w Mediolanie z 1958 roku.

MARIUSZ HERMANOWICZ w Wilnie

Wystawa Mariusza Hermanowicza pt. “Do czego może służyć fotografia?” pokazana zostanie w Galerii Fotografii Prospekto w Wilnie. Wystawa otworzona zostanie w 10 kwietnia 2018, o godz. 17.

Na wystawie, którą po raz pierwszy prezentowaliśmy w Warszawie w listopadzie i grudniu 2017, będzie można zobaczyć wybór prac począwszy od wczesnego okresu, który można określić jak reporterski, poprzez wykrystalizowanie się stylu opartego na dokumentalizmie i konceptualizmie, przez czas koncentracji na rekonstruowaniu historii własnej rodziny aż do tego, co sam określił Nowym Etapem. W okresie zainteresowania przeszłością rodzinną szczególnie ważne były dla niego podróże do Wilna - miasta skąd pochodzili jego rodzice. Tam prowadził własne badania dotyczące przeszłości. Interesowała go także wielokulturowa historia miasta i jego architektura. Wileńska odsłona wystawy poszerzona zostanie o wybór zdjęć z cyklu “Wilno, a jednak…”, nad którym Mariusz Hermanowicz pracował w latach 2001-2002.

Przerwa świąteczna

Uprzejmie informujemy, że w dniach 30.03.2018 - 2.04.2018 galeria fundacji będzie nieczynna.
Na wystawę Love Story. Fotografie z archiwum Anny i Krystiana Jarnuszkiewiczów zapraszamy po świętach.
Życzymy wszystkim sympatykom fundacji Wesołych Świąt.

Widzi-mi-się - premiera książki w warszawskiej Zachęcie

Zapraszamy do Księgarni Artystycznej w Zachęcie - Narodowej Galerii Sztuki we wtorek 3.04 o godz. 17:00 na spotkanie, podczas którego porozmawiamy o tym, jak można “przeczytać” zdjęcie. Wspólnie obejrzymy zdjęcia artystów, m.in. Zbigniewa Dłubaka, Jerzego Lewczyńskiego, zdjęcia z portali społecznościowych i telefonów komórkowych. Przyjrzymy się fotografiom, na których pojawia się tekst i takim, które są zniszczone. Zastanowimy się, czym jest portret, krajobraz i dlaczego czas jest tak ważny w fotografii.

Widzi-mi-się - książka o tym, jak patrzeć na zdjęcia

Czy zdjęcie, na którym nie widać twarzy jest portretem czy nie? Jak zmienia się zdjęcie, jeśli oglądamy je obok innego zdjęcia? Czy błąd na fotografii musi oznaczać, że zdjęcie jest złe? Dlaczego czasem wydaje nam się, że patrzymy na zdjęcie krajobrazowe, choć w rzeczywistości jest to coś zupełnie innego?

Love Story - wystawa nieczynna w weekend

Uprzejmnie informujemy, iż wystawa Love Story. Fotografie z archiwum Anny i Krystiana Jarnuszkiewiczów, będzie nieczynna w najbliższy weekend (10-11 marca 2018). Za niedogodności przepraszamy i zapraszamy na wystawę od poniedziałku.

Love Story

Love Story. Fotografie z archiwum Anny i Krystiana Jarnuszkiewiczów
Kuratorzy: Patrick Komorowski, Gunia Nowik
Organizatorzy: Pola Magnetyczne, Fundacja Archeologia Fotografii
Wernisaż: 22.02.2018, godzina 18.00
wystawa czynna: 23.02.2018-6.04.2018
Galeria Fundacji Archeologia Fotografii, Chłodna 20, Warszawa
wystawa czynna codziennie: 11-19.00

Anna i Krystian Jarnuszkiewicz poznali się w 1952 roku, we wrocławskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych. Ona była na wydziale malarstwa, on rzeźby. Po zakończeniu studiów żyli razem i tworzyli, nawet jeśli czasem oddzielnie, to w ciągłej bliskości, przez ponad pięćdziesiąt lat – aż do śmierci Krystiana w 2016 roku. Okoliczności te stanowią krajobraz ich wspólnej podróży i to w jej kontekście należy patrzeć na obszerny wybór zdjęć ukazujący ich dorobek na wystawie Love Story.